Kino,taeatr namoyondalari

5339 marta o'qildi
–аззоқ Ҳамроев (1910Ц1981)

“еатр ва кино санъатининг атоқли намо€ндаларидан бири, катта истеъдод эгаси, актЄр ва режиссЄр –аззоқ Ҳамроев Ґз ижодиЄти нафис санъати ҳаммага манзур бҐла олган ижодкорлардан эди. ярим аср мобайнида у театрда ранго-ранг образлар €ратиб, хилма-хил спектаклларни саҳналаштирди ва кинода бир қатор ролларни ижро этиб, маданий хазинамизнинг бойишига баракали ҳисса қҐшди.

–аззоқ Ҳамроев ҳаЄти ва ижоди
(1910–1981)

ƒунЄда ҳамма нарса унутилади,

ѕаришон тҐзонлар кҐмиб кетади...

јммо икки нарса қолур абадий:

ƒононинг сҐзию ботирнинг иши,

ћинг йиллар Ґтса ҳам Ґлим билмайди

яхши сҐз, €хши иш қилолган киши...

‘ирдавсий


—аҳна ва кино санъатининг таниқли намо€ндаси, машҳур актЄр ва атоқли режиссЄр –аззоқ Ҳамроев Ґз ижодиЄти, нафис санъати ҳаммага манзур бҐлган юксак маҳорат эгаси эди.
–аззоқ Ҳамроев 1910 йил 30 но€брда таваллуд топди. Ѕолалик йиллари Ѕухорога қарашли Ёшонгузар қишлоғида Ґтди. ” Єшлигидан санъатга ихлос қҐйиб, қизиқчилар ва дорбозлар маҳоратига ҳавас билан боқарди. ”ни, айниқса, Ќасриддин јфанди латифалари мафтун этганди. –аззоқжон Ґсмирлик чоғларидаЄқ ’Ґжа Ќасриддин бҐлиб, турли ҳангомаларни кҐрсатарди, эшакка Ґтириб олиб қизиқчилик қиларди. “ақдирни қарангки, кейинчалик кино санъати устаси бҐлиб танилгач, –аззоқ Ҳамроев “’Ґжа Ќасриддиннинг саргузаштлари” бадиий фильмида бош қаҳрамон – Ќасриддин јфандини зҐр маҳорат билан €ратиб, жаҳондаги кҐпгина мамлакатларда довруғ таратди.
“ќилам ҳақида тҐрт оғиз сҐзласам. ќтам Ҳамро –аҳмонқуловнинг ҳико€ қилишларича, отамларнинг оилалари ҳам серфарзанд бҐлган экан. Ѕобомиз –аҳмонқул қишлоқда тегирмончилик қилар, жҐжабирдай болаларини боқишга қийналиб, дадамни қишлоқнинг мактабдор домласига хизматкор қилиб берган. ƒадам Єш вақтида шу отин бувига югурдаклик қилиб, хат-саводини чиқариб олган. Ўу туфайли бҐлса керак, дадамиз болаларни имкон борича саводли қилишга интилганлар.  атта акам јбдураҳмон Ҳамроев – °збекистонда хизмат кҐрсатган Ґқитувчи, тарих фанлари номзоди, 50 йилдан ошиқ умрини Єш авлодни тарби€лашга бағишлаган заҳматкаш.  ичик акам јбдураҳим ниҳо€тда истеъдодли бҐлган. јкадемик ќбид —одиқов, академик Ќабиевлар билан бирга таҳсил кҐриб, дорилфунунни битирар йили фожиали ҳалок бҐлди. —инглим ћар€мхон масъул парти€ ходими бҐлиб ишлади. Ёнди Ґзимга қайтсам... ќнам вафотидан кейин рҐзғор опам «айнабхон қҐлида қолди. ”ч ойлик кенжа укам јбдурашидни катта қилиш ҳам шу киши зиммасига тушди. ћен опамнинг қҐл-оЄғи эдим.  еч даладан – чҐпонликдан бҐшаб келдимми, у кишига қарашардим. ћенинг оиламни санъаткорлар оиласи, дейишади. Ѕунда ҳақиқат бор, албатта. ћенинг ҳаЄтимни ҳар бир нафаси санъатга бҐлган муҳаббат, меҳр билан тҐлалиги туфайли бҐлса керак, оиламдан бир гуруҳ санъаткорлар етишиб чиқди: Қизим √ули – јлишер Ќавоий номли  атта опера ва балет театрининг етакчи раққосаси. –афиқам –аҳбархон Ѕойдада қизи “°збекфильм” киностуди€сининг монтажчи режиссЄри сифатида фаоли€т олиб борган, унинг қҐлида 50 дан ортиқ кинофильмлар сайқал топди.  елиним ћукаррам – ћуқимий номли °збек ƒавлат музикали театр раққосаси ва балетмейстери. Ќабирам Ѕеҳзод Ґнлаб кинофильмларда Ґйнаб Ґз маҳоратини намойиш қилди, ҳатто 9 €шар кенжа набирам √Ґзал ажойиб бир фильмда бош ролни муваффақи€т билан ижро этди. “—анъаткорлар оиласи” деган ном билан фахрланаман ва уларнинг €нги-€нги марраларни эгаллаб, театр, кино мухлисларининг ҳурматига сазовор бҐлишларига асло шубҳа қилмайман”.
“алабалик йиллари. “Ѕилим юртида ҳамкорлик, дҐстлик, интизом €хши йҐлга қҐйилган эди. ƒарс тайЄрлаш ҳам синф раҳбари Єрдамида бутун бир синф иштирокида Ґтарди. ƒарсни қийин Ґзлаштирган талаба Єнида доим бир аълочи Єрдамда бҐларди. Ѕилим юрти бизга нафақат илм берувчи бир макон, у бизнинг жонажон уйимиз ҳам эди, куннинг 24 соати шу ерда кечарди. —инф, Єтоқхона намунали даражада тоза ва бежирим бҐлиши керак. —анъатга бҐлган меҳрим мени драмтҐгаракка олиб келди. ЅҐш вақтимни тҐгарак машғулотларига бағишладим. »кки йил (1925–1926) тайЄргарлик синфларида таълим олдим. 1927 йилдан асосий синфга кҐчгач, драмтҐгарагидаги вақтим €на самаралироқ Ґта бошлади. ƒарвоқе, бир ажойиб ҳодисани, умримда из қолдирган бир воқеани айтиб Ґтай.  Ґпроқ ҳар хил шарқийлар (қҐшиқлар) Ґрганардик. ƒрама тҐгарагида аввал ƒ. ‘урмановнинг “»сЄн” деган пьесасини саҳналаштирдик. Ѕу спектакль билан билим юрти драмтҐгарагининг шуҳрати бутун “ошкентга тарқалди. Ҳатто спектаклимиз бир марта “ олизей”да (кейинчалик филармони€ биноси) да намойиш қилинди. јсарни —обир ћуҳамедов таржима қилган эди. јсарни тҐгарак раҳбари, ихтисосли режиссЄр ». ѕ. –оманенко саҳна-лаштирди. ћен биринчи катта ролни – Ўаҳобиддинни катта завқ ва мароқ билан Ґйнадим.
–аҳбаримиз, билим юртида таҳсил кҐраЄтган катта синф талабалари ва Ґқитувчиларнинг ижобий баҳоларини эшитиб, санъатга бҐлган ишқим €на аланга олди, қувонганимдан кечалари ухламай чиқардим. —анъат зинапо€ларининг мен учун энг зарури ва қалбимни театр санъатига бутунлай мафтун этган дақиқа – “ Ґк кҐйлак” труппасига киришдан бошланди. Ѕу труппа Ґша вақтларда (1927–1929) жуда машҳур бҐлиб, ташвиқий-тарғибий вазифаларни халққа етказишда муҳим роль Ґйнади”.

Ќаманган театрида. “Ќаманган театрида Ґтган ҳаЄтим ва ижодий изланишларимни айтишдан илгари, бу шаҳарга келиб қолишим тарихини ҳико€ қилиб бермоқчиман. °лка Ґзбек эрлар билим юртини битиришдан олдин, 1929 йили бизни – мен ва синфдошим —оатали ћақсудов икковимизни тажриба Ґтказиш мақсадида Ќаманганга юбордилар. Ѕу ерда Ґша йили муаллимларни қайта тайЄрлаш курси очилган экан. ∆уда кҐп сонли бҐлгани учунми, у курсни “»кки мингчилар курси” деб аташарди. ”ч ой курсда адабиЄт ва тил дарсини олиб бордим.  урснинг муддати тамом бҐлгач, €на “ошкентга қайтиб келдик. ”ч ойлик ишим вақтида Ќаманган халқи, унинг ажойиб меҳмондҐстлиги, хушмуомалалиги, одоб- эҳтироми мени мафтун этди.  урсдаги атроф туман, қишлоқлардан келган муаллимлар ҳам содда, хушфеъл, одамохун кишилар эди. ”ндан ташқари, шаҳар ҳам Ґзининг дилбарлиги, боғларидаги гуллар дунЄси, тҐкин мева, ариқларида шарақлаб оқиб турган сувлари, тангадек офтоб нурини ҳам Ґтказмайдиган со€-салқин азамат чинорлари сира-сира кҐз олдимдан нари кетмади. Ўунинг учун бҐлса керак, 1930 йили билим юртини битиргач, шу ерга юборишларини илтимос қилдим. Ѕахтимга илтимосимни қондирдилар. Ўундай қилиб, 1930 йили Ќаманганга муаллим бҐлиб келдим. ®шлик қизиқ бҐлар экан. јйниқса, Єш юракда бир эзгу истак жҐш уриб турган бҐлса, Ґшанинг кетидан қувгинг, гоҳ фалакка парвоз этгинг, гоҳ қуюндек кезгинг келар экан”. 1931 йили Ґн саккиз муаллимдан иборат драмтҐгарак асосида Ќаманган вило€т театри ташкил топди ва –аззоқ Ҳамроев унинг ташаббускорларидан бири бҐлди.  Ґп Ґтмай “ћеҳнат эгалари”, “Ѕаҳор тҐлқини” сингари кичик ҳажмли пьесалар Єзиб, уни маҳаллий драма тҐгарагида Ґзи саҳналаштирди ва иштирок этди. —пектакллар томошабинларда катта қизиқиш уйғотди. Ќатижада 1931 йилнинг 15 июнида Ґн саккиз нафар истеъдодли Ґқитувчи-санъаткорлардан иборат ҳақиқий давлат театри ташкил топди. –аззоқ Ҳамроев Ќаманган театрида 1931–1945 йилларда актЄр ва режиссЄр, кейинчалик эса бош режиссЄр ҳамда бадиий раҳбар бҐлиб ишлаган. “урли муаллифларнинг асарларида бир-бирига Ґхшамас ролларни ижро этган, қатор спектаклларни муваффақи€тли саҳналаштирган. ’уршиднинг “‘арҳод ва Ўирин”идаги ’исрав, —. јбдулланинг ““оҳир ва «уҳра”сидаги Ќозим образлари актЄрнинг профессионал саҳнасида илк бор Ґйнаган ролларидир.  ейинчалик –аззоқ Ҳамроев мазкур театрда намойиш этилган √оголнинг “–евизор”идаги шаҳар ҳокими, Ўиллернинг “ћакр ва муҳаббат”идаги ‘ердинанд, ян ва „Ґлпонларнинг “Ҳужум”идаги Ёшон, ”маржон »смоиловнинг “–устам”идаги бош қаҳрамон, яшиннинг “®ндирамиз”идаги —аримсоқ ролларини маҳорат билан ижро этиб, ном таратган.

ћуқимий театрида “»стеъдод ижодкорга ташқи шуҳрат кетидан қувиш учун берилмайди, албатта. »жодкор Ґз истеъдоди билан ажойиб нафосат, қалбидаги гҐзалликни инсонларга бахшида этиб, кишиларни улкан ҳис-туйғулар дунЄсига олиб кирсин, уларнинг онгини катта билим билан бойитсин, бахтли келажак, буюк мақсадлар сари одимлашда илҳомлантирсин. Ѕу жараЄн тҐла рҐЄбга чиқиши учун ижодкорнинг Ґзи шундай улкан тафаккур, ҳиссиЄтга, катта мадани€тга эга бҐлмоғи даркор. ћуқимий театридаги фаоли€тим, режиссЄрлик ва актЄрлик изланишларим юқорида айтилган ҳақиқатларга су€ниб давом этди. “еатрда ишлаб туриб, 1950 йилдан 1954 йилгача “еатр санъати институтида таҳсил кҐришим шу меҳнат, ғайрат самарасида рҐЄбга келди. 500 дан ортиқ кинофильмларнинг дубл€жида атоқли артистларнинг овозини беришга тҐғри келди.
Ҳам Ґқиб, ҳам театрда ишлаб, шу Ґртада бу машаққатли дубл€ж ишида иштирок этиш осон эмас эди, аммо астойдил ҳоҳиш, меҳнат, ғайрат ҳамроҳингиз бҐлса, битмайдиган, бажарилмайдиган иш бҐлмас экан... Ѕиринчи бор 1945 йили “ошкент киностуди€сида ишлаб турганимда, ћуқимий театрининг директори ћамажон –аҳмонов (ҳозир йирик олим, санъатшунослик фанлари доктори,
профессор) мени ҳузурига таклиф қилди. ќрамизда шундай суҳбат бҐлиб Ґтди:
– –аззоқжон, энди киночи бҐлиб кетдингизми? “еатрда шунча ишлаб, Ќаманган театридай йирик бир театрга 15 йил ҳаЄтингизни бағишлагандан кейин... јлбатта, киноактЄрлик – катта иш, аммо сиз режиссЄр ҳамсиз-ку. “еатрни соғинмадингизми?
– —оғиндим.
– “еатрга келинг, кинога ҳам, керак бҐлса, жавоб берамиз, роль чиққанда Ґйнайверинг. ћен сизни режиссЄр ва актЄр сифатида таклиф қил€пман. –аҳбар Ґртоқлар ҳам шу фикрда, нима дейсиз?
– ћайли. ћана, Ќавоий съЄмкаси охирлаб қолди, тугатай, кейин жоним билан...
– ЅҐлмаса, мана буни Ґқиб кҐринг. 1946 йил 1 €нвардан буйруқ бераман, бизнинг ходимимиз бҐласиз. Ѕу нарса – пьеса, аммо мусиқали драма эмас, опера учун либретто. Ќегадир Ќавоий театр раҳбарларига Єқмабди. —из кҐринг. јгар мусиқали драма қилиш мумкин бҐлса, режиссЄр сифатида биринчи ишингиз шу пьесадан бошлансин.
– Ёй, ”йғун домланики-ку!
– Ҳа, ”йғун домланинг асари. ћен у киши билан гаплашдим.
—изни айтсам, хурсанд бҐлдилар. Қандай истак бҐлса, асарни бизнинг талабимиз бҐйича, қайтадан ишлаб берадилар.  омпозитор ҳам тайЄр, ћанас Ћевиев. Ёртагача Ґқиб, фикрингизни айтсангиз, биз уларни чақирамиз. Ҳамкорликни бошлаб юборасиз, розимисиз? 
– –аҳмат. Қани, Ґқиб кҐрайлик-чи?
Ѕиз хайрлашдик. ћен либреттони қҐлтиқлаб чиқиб кетдим. Ўундай қилиб, ћуқимий театридаги фаоли€тим бошланиб кетди. Ўу муносабат билан биринчи бор °збекистон халқ шоири, улкан драматург ”йғун билан ижодий мулоқотда бҐлдим”. 1946 йилдан бошлаб то умрининг охиригача –аззоқ Ҳамроев ћуқимий номидаги Ґзбек ƒавлат мусиқали театрида ижод қилди. ” театрнинг етакчи актЄрларидан бҐлиб хизмат қиларкан, Ґнлаб бадиий санъатимиз тарихи зарварақларини бойитди. “еатр санъати мухлислари қалбидан чуқур Ґрин эгаллаган етук сиймолар силсиласида “руфальдино (√ольдони – “»кки бойга бир малай”), Ҳамза ( омил яшин, ј. ”марий – “Ҳамза”), ћальволио (Ўекспир – “°н иккинчи кеча”), јлишер Ќавоий (». ћаҳсумов – “Ќавоий јстрободда”) кабилар бордир. ”нинг ижросидаги ћуқимий (“. ∆алилов, —. јбдулла, √. ћушель – “ћавлоно ћуқимий”) актЄрга катта шуҳрат келтирган роллардан бири бҐлди, у театр тарихига жиддий ютуқ сифатида кирди. –аззоқ Ҳамроев “Ќавоий – јстрободда” мусиқий драмасида €ратган јлишер Ќавоий сиймоси ҳам Ґзбек саҳна тарихида чуқур из қолдирди. Ҳаммаси бҐлиб санъаткор саҳнада 100 дан зиЄд ролларни ижро этган. Ѕу образлар Ґз таржимаи ҳоли, €шаб, ҳаракат қиладиган даври, шароит ва муҳити, сиЄсий ҳамда ижтимоий масҳаби, интилишлари, характери билан бир-биридан жиддий фарқ қилса-да, аммо бу –аззоқ Ҳамроев маҳорати билан мужассам этилганлиги билан €ққол кҐзга ташланиб турарди. ёзта образ, демак, юз хил мураккаб ҳаЄт. ”ларнинг ҳар бирига жон, дард ато этиш, фалсафий мушоҳадалар бахш этиш, характер чизгиларини аниқ саралаш ва тузиш, имо-ишора, шева, зарур талаффуз топиш – буларнинг ҳамма-ҳаммаси жиддий
сабот, Ґткир маҳорат, катта иқтидор, бир олам чидам, зҐр ирода, интизомни талаб қилади. Ѕу жараЄн бамисоли игна билан қудуқ кавлашга монанддир. –аззоқ Ҳамроев Ґзининг серқирра ижодкор эканлигини саҳна режиссЄрлиги борасида ҳам кенг намойиш қила олди. ”нинг салоҳи€ти, юксак маҳорати, айниқса, мусиқали драма сингари мураккаб жанрда кҐзга ташланди. ”нинг бошчилигида саҳналаштирилган “‘арҳод ва Ўирин”, “Ћайли ва ћажнун”, “Ќурхон”, “¬атан ишқи”, “√ули сиЄҳ”, ““ошболта ошиқ”, “∆он қизлар”, “‘арғона тонг отгунча”, “ќлтин кҐл” каби Ґнлаб спектакллар томошабинларнинг ихлосини қозонган бҐлиб, улар хотирасида ҳали ҳам сақланиб келмоқда. –аззоқ Ҳамроев режиссЄрлик фаоли€ти давомида жами бҐлиб 78 спектаклни саҳналаштирган.
 инода. “ инодаги ижодим ва €ратган образларим ҳақида фикр юритишдан олдин, баъзи мени Ґйлатиб қҐйган мулоҳазалар хусусида тҐхталиб Ґтмоқчиман. ћен Єш кино мухлисларидан жуда кҐп мактублар оламан.  Ґп йиллик тажриба, катта-катта устозлар билан мулоқотлар, 50 дан ортиқ кинофильмлардаги €ратган образларим самараси Ґлароқ тҐпланган фикрлар билан Ґртоқлашсам дейман. ’атларда ҳам, учрашувларда ҳам кҐпинча: ““еатрми Єки киноми? Қайсиниси сиз учун севимлироқ? – деб сҐрайдилар. Ѕу саволга мудом битта жавоб бераман: ҳар иккиси ҳам мен учун қадрли, севимли. јммо бошқа бир гап бор бу ерда. јввало, театрдами, кинодами драматурги€ пишиқ, топширилган роль материалга бой, характерлари муаллиф томонидан тҐла чизилган ва режиссЄр Ґз ишида моҳир, фикри теран бҐлса: Ґша актЄр учун энг севимли ижодий иш бҐлади.  инони суратга олишда содир бҐладиган жуда қийин шароитларда ҳам актЄр ижодий ҳолатни сақлаб тура олиши учун маҳорат, тажрибага бой бҐлиши, айниқса, руҳини тетик, шодиЄна тута билиши шарт, буларсиз актЄр Ґз ижоди самарасини кҐра олмайди. “еатр актЄр мадани€тини, тафаккурини, унинг эмоционал сезгисини ривожлантириш йҐлида, унинг маҳоратини бойитиш йҐлида бир мактаб – лаборатори€ деб қиЄс қилсак, кино эса актЄрнинг техникасини юксалтиради, образ чизиғини, суратини белгилашда, образ қобиғига киришда, унинг ҳаЄти билан €шаш йҐлида €шин тезлигида алангаланиш, хоҳлаган вақтда, қачон лозим бҐлса, заргарона ҳолатга кириш техникасини эгаллашга мойил қилади, актЄрнинг тасаввурини, фантази€сини бойитади”. –аззоқ Ҳамроевнинг киносанъатни ривожлантиришга қҐшган ҳиссаси ҳам ниҳо€тда баракалидир. јктЄр Ґзининг экранда €ратган дастлабки образи – Ќозим (““оҳир ва «уҳра”, 1943 йил)дан сҐнг, 1948 йилда “јлишер Ќавоий” бадиий фильмида буюк јлишер Ќавоий образини Ґта муваффақи€тли €ратишга эришди. Ҳассос санъаткор экранда €ратган мазкур образ кҐп миллатли кинонинггина эмас, балки жаҳон киносининг энг катта ютуқларидан бири бҐлди. “јлишер Ќавоий” фильми жаҳондаги жуда кҐп мамлакатларда намойиш этилиб, миллионларча санъат мухлисларининг меҳрини қозонди ва актЄрга ниҳо€тда катта шуҳрат келтирди. ћазкур фильм ва јлишер Ќавоий ролининг беназир ижрочиси давлат мукофотига Ґша йилларнинг ҐзидаЄқ сазовор бҐлиши бежиз эмасди. Ҳали ҳануз бу фильм мухлисларни мафтун этиб келмоқда. ”муман, кинофильмларда 80 ролни қойилмақом қилиб ижро этди.
–ежиссЄрлик санъати “–ежиссЄрлик санъати €хлит, €гона, уйғунлашган бадиий асар €ратмоқ мақсадида спектаклнинг бутун элементларини Єки компонентларини ижодий ташкил қилишдан иборатдир. –ежиссЄр бу мақсадига Ґзининг ижодий тафаккури туфайли пьесанинг саҳнавий туғилиши, €ъни спектакль ҳолига келтирмоқ учун бутун иштирокчилар (актЄр, рассом, бастакор ва
бошқа қатнашувчилар)ни – ҳаммасининг ижодий фаоли€тини ташкил этиш орқали эришади. “еатр, маълумки, қийин санъат турига киради. ” кҐп санъатларнинг бирлашмасидан пайдо бҐлади, €ъни синтетик санъатдир. Ўунинг учун режиссЄр тафаккури ҳамма томонни қамраган ва уларни бирлаштирган ҳолда бҐлиши керак. ћен талабалик давримда (1953) “ƒушманлар” пьесасининг режиссЄр планини Єздим. Ѕу ишим Ґша вақтда республика бҐйича талабалар илмий иши конкурсида диплом билан тақдирланган эди. ““еатр ҳаЄтни акс эттиради”, дейди  . —. —таниславский. ћана шу қонун актЄрдан, ижодкордан, биринчи навбатда, ҳаЄтни ҳар тарафлама, чуқур Ґрганиш кераклигини тақозо этади. јфтидан, ҳаЄтим мазмунидан рози эмасман, дейишга ҳаққим йҐқ. ”нда адолатсизлик бҐларди, шубҳасиз. ”мрбод Ґз ҳунаримни севдим, усиз бирор соат €шаш мумкинлигини тасаввур ҳам этолмайман. ƒавлатимиз шонли халқи миллионлаб фарзандлари қатори мени ҳам камолга етказди”.
—анъатга фидойилик –аззоқ Ҳамроев нафақат катта актЄр, балки йирик режиссЄр ҳам эди. Ѕу Ґринда биргина мисол келтириб Ґтишнинг Ґзи етарлидир. Ѕундан қирқ йил муқаддам, €ъни ћаннон ”йғур каби аллома билан Єнма-Єн туриб “ћавлоно ћуқимий” мусиқали драмасини қҐйишдаги, –аззоқ аканинг маърифатпарвар Ґзбек шоири ћуқимий сиймосини €ратишдаги елиб-югуришлари, жонку€рлиги театрнинг кекса вакиллари кҐз Ґнгида ҳали-ҳали турибди. –аззоқ Ҳамроев тиниб-тинчимас инсон эди.  ейинчалик ана шу томошанинг €на икки марта қайтадан саҳнага қҐйилгани фикримиз далилидир. 1964–1975 йиллардаги томошанинг сҐнгги вариантига бош режиссЄрлик қилди ва постановкачи бҐлди. 1946 йилдан то умрининг охиригача ћуқимий номидаги Ґзбек ƒавлат мусиқали театрида режиссЄр, бош режиссЄр, етук ролларнинг ижрочиси бҐлиб ишлаб, саҳнада бири-биридан ранг- баранг томошалар қҐйган, бири-биридан ранг-баранг сиймолар €ратган устозимизнинг ҳаЄт ва ижод йҐллари чиндан ҳам ибратлидир. ”луғ санъаткор, моҳир педагог сифатида Єш театр кадрларини тарби€лаш ишига ҳам катта ҳисса қҐшди. –аззоқ Ҳамроев “ошкент ƒавлат театр ва рассомчилик институтининг профессори сифатида қизғин фаоли€т кҐрсатди. ” Ґз оила аъзолари сафидан ҳам санъаткорлар етишиб чиқишига катта аҳами€т бериб келди. Ѕугунда актЄрнинг авлоди санъатни ривожлантиришда тинмай меҳнат қилишмоқда. Қизи √ули Ҳамроева – “ошкент ƒавлат миллий рақс ва хореографи€ олий мактаби ректори, неваралари: Ѕегзод Ҳамроев – актЄр, «улфи€ Ҳамроева – –еспублика ®ш томошабинлар театрида режиссЄр, Ќодира Ҳамроева – раққоса ва режиссЄр-балетмейстер. Ўунингдек, –аззоқ Ҳамроевнинг €на бир невараси ”луғбек Ҳамроев Ѕутунросси€ ƒавлат кинематографи€ институтини тамомлаб, ҳозирда ћосквада истиқомат қилмоқда. ќператор ва клипмейкер. 1982 йил режиссЄр √еоргий Ѕзаровнинг “„ужа€ п€терка” мелодрамасида “ейлок ролини ижро этди. ”луғбек дастлаб операторлик амалиЄтини √олливудда Ґтаган. ќператор сифатида “„еловек-амфиби€” (қайта ишлангани), “ƒневной ƒозор” (тарихий қисми), “√ладиатрикс” ва “ќратор” каби машҳур фильмларни суратга олган. Ҳозирда у нафақат –осси€да, балки ≈вропада ҳам клипмейкер сифатида танилган. Ҳамроевларнинг тҐртинчи авлоди ”луғбекнинг 7 Єшли Ґғли ƒани 2007 йилда Ѕуюк Ѕритани€ Қироллиги балет академи€си томонидан ташкиллаштирилган рақс кҐрик танловида ғолиб чиқиб, “Ћондон мэри” стипенди€сига лойиқ деб топилди. Ҳа, халқ санъаткори юксак эъзозланди, унга ’алқ артисти унвони берилди. ” бир қатор ƒавлат мукофотига сазовор бҐлди. ’алқлар дҐстлиги, “Ҳурмат Ѕелгиси” орденлари билан мукофотланган. 2003 йил “Ѕуюк хизматлари учун” ордени билан тақдирланган. ёлдузлар сҐнар эмиш-у, шуъласи мангу порлаб турармиш. –аззоқ Ҳамроев истеъдод юлдузининг жозиба нури ҳам ҳамон порлаб турибди.


Orqaga qaytish