Hikoyalar

5459 marta o'qildi
Kitobga qol uzating

 Kitobga qiziqish bolaligimdan boshlangan. “Ho-o-oy” desang ovozingning sanoqsiz aks-sadosi qulog`ingga qayta eshitiladigan Xorazm kengliklarida kitob mening hech qachon ko`nglimga tegmaydigan do`stimga aylangan. Kitob qo`limdan ushlab, katta ko`chalarga, keyinroq katta-a shaharlarga boshlab keldi. Ishonmasangiz, siz ham kitobga qo`l uzatib ko`ring. Chunki kitob – eng xolis xaloskor. U sizni turfa ko`ngilsizliklardan, zulmatlardan xalos etadi.

Otam pochta bo`limi boshlig`i bo`lgani bois uyimizda gazeta, jurnallar ko`p bo`lardi va men ularning ilk o`quvchisi edim. Qolaversa, Gulsara ismli opam juda ko`p kitob o`qirdi. Uning ta`sirida men “Robinzon Kruzo”, “Myunxauzenning boshidan kechirganlari” kabi kitoblarni o`qiganman. Keyinchalik bularning safi Sharqu G`arbning durdona asarlari bilan kengaydi.
Esimda, maktabda o`qiyotganimizda ustozimiz Do`stmat aka bizni Xivaga sayohatga olib bordi. U paytlarda hozirgidek katta ko`chalar yo`q, hatto yon-atrof shaharlarga sayohatga chiqish mushkul edi. O`qituvchimiz biz yashayotgan Gurlan tumanidan Xivaga bora-borguncha “To`rabekaxonim” degan afsonani hikoya qilib berdi. Bu menda tarixga, tarixiy asarlarga mehr tuyg`usini uyg`otdi.
O`zim yashayotgan go`shadagi kitob do`koni men uchun aziz. Hozir ham yurtimga borsam, har gal o`sha kitob do`koniga kirib o`taman.
Aziz bolalarim! Har bir kishining uyida o`zi uchun juda aziz buyumi bo`ladi. Xuddi shuningdek, har bir qalbda yo`qotilmas tuyg`u bo`lmog`i lozim. Bu – kitobga MEHR tuyg`usi bo`lishini xohlardim.



Omon Matjon
O‘zbekiston xalq shoiri


Orqaga qaytish