Ertaklar

5531 marta o'qildi
HOSILI DEB... KO'CHAT EKYAPMAN

         Qarib bukchayib yurolmay qolgan Ayiq ko'chada o'ltirib olib, tesha bilan hadeb yer kovlar edi. Shunda tepasiga hay von-far sultoni - - Sher  (Arslon) kelib so'radi:

Qarib bukchayib yurolmay qolgan Ayiq ko'chada o'ltirib olib, tesha bilan hadeb yer kovlar edi. Shunda tepasiga hay von-far sultoni - - Sher  (Arslon) kelib so'radi:

 

 

 

Og'zingga qarab gapir, — dedi Ayiqning jahli chiqib. — Buning hosili-dan hali senga ham olib boraman.

            Arslon Ayiqning so'zidan ta'sirlanib unga bir bochka asal beribdi. Asalni qo'lga olgan ayiq birdan xaxolab kulib yuboribdi.

—    Nega kulasan, befarosat, — so'radi
Arslon.

—        Ey, hayvonlarning sultoni,o'rmonlarning homiysi, kulmay nimaqilay, kulaman-da. Manavuni qara, —dedi  Ayiq qo'lidagi asalga ishora qilib. —Ekkan ko'chatimning birinchi hosilini ko'rib turibman. O'rnimdan qo'zg'almasdan yotaverganimda sen asal tugur bir qultum  suv ham bermasding.


Orqaga qaytish